De fototentoonstelling Welkom Thuis van fotograaf Henk Warrink is van 10 juni t/m 3 juli te zien in het Atrium Den Haag. Dit fotoproject belicht de menselijke kant van Nederlanders met een veteranenstatus. Wie zijn deze mensen? En hoe gaat een veteraan om met emoties, gekoppeld aan vaak abstracte ervaringen? Met deze vragen als uitgangspunt, gaat Henk Warrink zowel als fotograaf en als ervaringsdeskundige, de dialoog aan. Hij zoekt bij mede-veteranen naar hun beweegredenen, belevenissen en verwerking. In het project, vernoemd naar het gelijknamige nummer van kunstenaar Stef Bos, is ervoor gekozen om elke veteraan te spreken en te fotograferen in een voor hen vertrouwde omgeving. Het streven: een pure en waardige portrettering, zonder militaire opsmuk. De mens achter de veteraan staat centraal. Vastgelegd in veelal analoge foto’s in midden- en grootformaat in tijdloos zwart-wit.

Interview Henk Warrink – Post-actieve militair – Fotograaf
Als kind wilde ik graag leraar worden. Geschiedenis heeft me altijd aangetrokken. Als het docentschap er voor mij niet inzat, was voor mij de fotografie het alternatief: de wereld vastleggen zoals deze is. Als fotograaf een nalatenschap achter kunnen laten, bestaande uit pakkende en indringende beelden.

Maar: ik kom uit een arbeidersgezin, na de middelbare school ga je werken.

Ik heb een advertentie ingevuld om een militaire keuring te ondergaan. Om vervolgens thuis een defensiecontract te overleggen. Een 15-jarige heeft een beperkte beslissingsbevoegdheid, er was toestemming nodig vanuit de ouderlijke macht. Mijn ouders gaven hun goedkeuring.

Mijn intentie was om na een paar jaren bij Defensie een eigen pad te kiezen. Maar het is anders gelopen. Ik heb 43 jaren een uniform gedragen en ben actief ingezet, zowel in het nationaal domein als in de expeditionaire omgeving.

Voor sommigen is Defensie een roeping en een veteranenstatus een gevolg. Andere veteranen is het overkomen. Omdat ze als milicien zijn ingezet, of vrijwillig kozen om tijdens hun dienstplicht deel te nemen aan een vredesmissie als militair.

Ik heb veel geleerd. Oorlog haalt zowel het aller slechtste als het allerbeste van mensen naar boven. Aan de ene kant heb ik veel kennis vergaard, andere culturen beleefd, intrigerende plekken bezocht en samengewerkt met bijzondere mensen. Echter, ik heb ook verschrikkelijke dingen beleefd.

De fotografie is nooit helemaal weggeweest. Ik ben uiteindelijk weer gaan studeren. De basis van mijn studie is gelegd in de Basis- en Vakopleiding van de Fotovakschool te Amsterdam, de verdiepende opleiding Photographic Design met de basis voor Welkom Thuis in Rotterdam. Het zorgde ervoor dat ik mij vanaf het einde van mijn diensttijd ging bezighouden met iets dat uitgroeide tot Welkom Thuis.

De titel van dit project, verwijst naar het gelijknamige muzieknummer van Stef Bos. Wat Bos zich afvraagt in het lied blijkt een startschot voor de zoektocht van dit project.

In Welkom Thuis gaat het over militairen die onder abnormale omstandigheden hun stinkende best hebben gedaan om opdrachten tot een goed einde te brengen. En het werk wat militairen doen heeft een prijs.

De hiërarchie in rangen, standen, krijgsmachten en diensttijd spelen geen rol in de portrettering binnen het project. Welkom Thuis gaat uitsluitend op zoek naar de overkoepelende verbindende factor: het veteraan zijn.

De foto’s van dit project zijn voorzien van zinsneden, welke zijn opgetekend door de vastgelegde veteraan in kwestie. Met dit project heb ik niet de intentie gehad om levensverhalen op te tekenen. Integendeel: veel is verteld in vertrouwen. Het citaat is de visie van de betreffende veteraan. Deze heb ik van begin tot eind gerespecteerd. Het is zijn of haar mening. Het is niet aan mij om te oordelen.

Ik beschouw het hele traject van een idee tot aan de fotoseries, verschillende expositie-momenten en de uitgave van een boek als iets wat mooi is door zijn puurheid. Door de uniformiteit van het defensiebedrijf te doorbreken door iedereen vast te leggen in zijn, haar of hun persoonlijke omgeving wordt eenieder weergegeven als een uniek persoon.

Ik hoop dat de kijker en lezer niet alleen zal zien, maar vooral zal voelen en beleven.

Publicatie
Tijdens de expositie in het Atrium Den Haag is er een publicatie beschikbaar waarbij alle gedocumenteerde 151 veteranen en 10 deskundigen zijn gebundeld in een fysieke publicatie van 336 pagina’s.

Mogelijk gemaakt door
Het Nederlands Veteraneninstituut | Vfonds | gemeente Den Haag | New Color | Zwaan Fotografie & presentatie | Stichting Kroon | Atrium City Hall

Voor meer informatie, ga naar:

Facebook – Instagram – Website