De geschiedenis van Afro-Surinamers in Den Haag is onlosmakelijk verbonden met het Nederlandse slavernijverleden in Suriname. Afro-Surinamers zijn Nederlanders van Surinaamse afkomst die hun wortels hebben in Afrika. Vanaf de 17e eeuw werden mensen uit verschillende delen van Afrika met veel geweld ontvoerd naar Suriname. Tot de afschaffing van de slavernij in 1863 werden ze gedwongen om als slaaf te werken op plantages. Prominente Hagenaars hebben een deel van hun fortuin te danken aan de opbrengsten van die plantages en de aandelen die ze hadden in koloniale bedrijven.

Eerste kennismaking, jazz-muziek
In de jaren 1920 en 1930 viel de komst van Surinamers naar Nederland samen met de doorbraak van jazz in Europa. Voor veel Nederlanders was dit de eerste kennismaking met mensen van Afrikaanse afkomst. Ondernemers speelden hierop in door zogenoemde All Negro etablissementen te openen. Afro-Surinamers, die moeilijk aan werk kwamen, grepen deze kansen aan. Ze amerikaniseerden hun namen en leerden een instrument bespelen, vaak als autodidact. Zo werd Arthur Parisius bekend als Kid Dynamite en noemden de broers Alexander en Theodore Kantoor zich Eddy en Teddy Cotton. Lex ( Alexander) van Spall was in die tijd ook een bekende saxofonist en bandleider die wereldwijd optrad. In september 1936 opende Negro Shim Sham Club aan de Nieuwstraat 28 in Den Haag haar deuren en in juni 1937 opende de Negro Melody Club in het Circustheater op Scheveningen.

Tweede Wereldoorlog
Al tijdens het interbellum  vestigde een kleine groep Afro-Surinamers zich in Den Haag. Ze waren op een hand te tellen maar zeer verdienstelijk in het verzet, denk bijvoorbeeld aan Anton de Kom die zich aansloot bij het communistisch georiënteerde Nederlands verzet Afro-Surinamers in Den Haag droegen zo bij aan de Nederlandse strijd voor vrijheid. Hij werd op 7 augustus 1944 gearresteerd voor zijn huis in de Johannes Camphuysstraat in het Bezuidenhout. De Kom overleed op 24 april 1945 aan tuberculose in Kamp Sandbostel bij Bremervörde, een zogeheten buitenkamp van concentratiekamp Neuengamme.

De onafhankelijkheid van Suriname
Vlak voor en vlak na de onafhankelijkheid van Suriname in 1975, koos een aanzienlijk deel van de inwoners van Suriname voor een verblijf in Nederland. In de piekperiode kwamen ongeveer 40.000 Surinamers naar Nederland. Dat was zo’n tien procent van de Surinaamse bevolking. Sinds 1975 zijn ongeveer 250.000 Surinamers, naar Nederland gekomen.    In Den Haag vormt de Surinaamse gemeenschap een belangrijke niet-westerse migrantengroep. Ongeveer acht procent van de Haagse bevolking heeft een Surinaamse achtergrond.

Sterke Afro-Surinaamse netwerken in Den Haag
In de jaren 1960 en 1970 ontstonden sterke Afro-Surinaamse netwerken in Den Haag. Kerkgemeenschappen en spirituele tradities speelden daarbij een centrale rol. De kerken van de Evangelische Broedergemeente (EBG) en later Pinkstergemeente waren belangrijke ontmoetingsplekken. Ook de Winti-cultuur neemt steeds meer een belangrijke plaats in het leven van Afro-Surinamers.

Vervlochten geschiedenis
De geschiedenis van Afro-Surinamers in Den Haag laat zien hoe migranten niet alleen aankomen, maar ook wortelschieten. De tentoonstelling geeft een kleine impressie van grootse daden waarvan de meeste in de vergetelheid zijn geraakt. Hun aanwezigheid heeft het sociale, culturele en spirituele landschap van de stad blijvend gevormd. Deze tentoonstelling laat zien hoe Afro-Surinamers Den Haag mede hebben gevormd, in wijken, op werkplekken, in kerken en in het dagelijks leven. Het vertelt over onze vervlochten geschiedenis, over de grootse Nederlandse en Haagse geschiedenis die overzee begon.

Lees meer over de Afro-Surinaamse jongerencentra De Molenwijk en Samen Sterk, voetbalvereniging Robin Hood, soulfeesten en ‘bijleg-parties’ in de tentoonstelling die van 15 juni t/m 15 augustus in de Posterwand van het Haags Gemeentearchief in het Atrium Den Haag is te zien.

Voor meer informatie over het Haags Gemeentearchief , ga naar haagsgemeentearchief.nl.